Abe Kobo i Tetsuya Ishida

Młody entymolog wybiera się na wydmy w celu zindentyfikowania nowego gatunku żuka. Gdy zbliża się noc zostaje mu zaoferowany nocleg w domu zamieszkiwanym przez kobietę, której głównym zajęciem jest usuwanie piasku z wydm. Gdyby nie ona - piasek zasypałby wioskę. Główny bohater powieści zostaje uwięziony na wydmach i próbuje się wydostać.

Kiedy wiele lat temu czytałam "Kobietę z wydm" Abe Kobo była to dla mnie głównie powieść o wolności, a raczej jej braku. Nie do wytrzymania była dla mnie myśl o tym, że to ja mogłabym być w takiej sytuacji jak Niki Jumpei; ale teraz często jestem w niej metaforycznie. Może też dlatego pomyślałam o tej powieści, gdy odkryłam twórczość Tetsuya Ishidy (1973-2005). 

Główny bohater jego obrazów zostaje zamknięty, uwięziony, zatrzaśnięty w swoim otoczeniu. Dosłownie. Wizje Ishidy cechuje atmosfera klaustrofobii, smutku, samotności. Trochę jak z Kafki, trochę jak z Abe Kobo.

Wszystkie obrazy znalazłam tu:
http://artinconnu.blogspot.com/2009/06/tetsuya-ishida-1973-2005.html

Ciekawy artykuł:
http://www.guardian.co.uk/books/2006/oct/07/featuresreviews.guardianreview26 

Strona autora: 
http://www.tetsuyaishida.jp/